Warto było czekać 20 lat? Recenzja filmu “Diabeł ubiera się u Prady 2”!

Dwadzieścia lat. Tyle czekaliśmy, aż Miranda Priestly wróci. I oto jest – czy warto było wyczekiwać tej premiery?

• ZOBACZ TEŻ: Wystartowała przedsprzedaż biletów na “Gwiezdne Wojny: Mandalorian i Grogu”! Kiedy i gdzie obejrzysz film?
  

Nasza recenzja filmu “Diabeł ubiera się u Prady 2” – tyle czekania na… marne?

W jakiej sytuacji zastajemy naszych ulubieńców? Historia rozgrywa się dwadzieścia lat po wydarzeniach z jedynki. Andy Sachs (Anne Hathaway) jest teraz doświadczoną dziennikarką, która od modowego świata dawno się oddaliła. Miranda Priestly (Meryl Streep) wciąż trzyma ster legendarnego magazynu “Runway”, ale wszystko ją atakuje: algorytmy, zetki, viralowe trendy i cyfrowa rewolucja. Emily Blunt jako Emily Charlton awansowała, zdobyła prestiż i wpływy — ale okazuje się, że apetyt rośnie w miarę jedzenia. To ona jest jedną z największych niespodzianek sequela.

Jeśli chodzi o grę aktorską, Meryl Streep ponownie udowadnia, że jest mistrzynią. Jej postać pokazuje teraz nieco więcej ludzkiej twarzy i słabości. Niestety, Miranda straciła przy tym swój dawny pazur. Jej złośliwe uwagi nie są już tak ostre i bolesne jak kiedyś, co może rozczarować fanów czekających na terror w biurze. Anne Hathaway jako Andy wypada świetnie – gra kobietę silną, ale i zmęczoną życiem, co czyni ją bardzo wiarygodną. Prawdziwą gwiazdą jest jednak Emily Blunt, która kradnie każdą scenę. Razem ze Stanleyem Tuccim tworzą duet, który ogląda się z największą przyjemnością. Nowe postacie, jak asystentka Amari, wypadają nieźle, ale pozostali młodzi bohaterowie są mało wyraziści.

Za film odpowiadają ci sami twórcy co poprzednio, co czuć w sposobie prowadzenia historii. Niestety, scenariusz ma swoje słabsze momenty. W środku filmu akcja trochę zwalnia, bo twórcy próbują naraz opowiedzieć o upadku prasy, relacjach między kobietami i budować nostalgię. Film trafnie pokazuje problemy współczesnych mediów, takie jak cięcia etatów czy pogoń za tanią klikalnością, ale pod koniec zbyt łatwo ucieka w bardzo optymistyczne, wręcz mało realne rozwiązanie. W produkcji pojawia się też mnóstwo znanych osób w rolach gościnnych, choć niektórzy celebryci wyglądają tam bardziej jak reklama niż naturalny element opowieści.

Od strony wizualnej film prezentuje się bardzo dobrze, choć nieco inaczej niż jedynka. Zdjęcia z Nowego Jorku i Mediolanu są piękne i cieszą oko. Kostiumy są solidne, ale brakuje im tej odwagi i ostrości, którą zachwycała pierwsza część. Ubrania są teraz bardziej stonowane, a niektóre wybory modowe głównej bohaterki mogą budzić mieszane uczucia. Muzyka i dźwięk poprawnie budują nastrój, ale nie zapadają w pamięć na dłużej. W takim filmie wygląd jest kluczowy, więc każda zbyt bezpieczna decyzja wizualna sprawia, że cała historia traci trochę na swojej wyjątkowości. Pierwsza odsłona nie była może “świecidełkiem”, ale była dość charakterystyczna z niektórych powodów. Tutaj tego nie ma.

Druga część przygód Andy i Mirandy to film, który ogląda się z uśmiechem na twarzy. Jest ciepły, zabawny i porusza ważne tematy dotyczące starzenia się i zmian w pracy. Główna obsada radzi sobie genialnie i to dla nich warto wybrać się do kina. Jeśli szukacie eleganckiej i inteligentnej rozrywki, będziecie zadowoleni. Jeśli jednak liczymy na mrożącą krew w żyłach tyranię Mirandy z jedynki, na film, który wejdzie do kanonu to sequel jest ciut za miękki, za grzeczny i za szybko ucieka od własnej odwagi.

Zobacz więcej:

• Co oglądać w tym tygodniu? Nowości Netflix, Prime Video, SkyShowtime
• Pogrilowane? To teraz przed ekran – te 9 ZNAKOMITYCH seriali kryminalnych musisz obejrzeć!
• Kinowy HIT trafi na VOD! Już za chwilę każdy będzie mógł go obejrzeć
• Wielka dostawa nowości w SkyShowtime! Teraz jest dobry moment, by spróbować abonamentu!
• Netflix ujawnił wielkie filmowe premiery lata! 1. lipca pierwszy naprawdę głośny tytuł!

(166)