Marcin Dorociński w wielkim hicie Apple TV z Ryanem Reynoldsem! Czy to mogło się udać?

Marcin Dorociński w filmie Apple TV, który powinien trafić do kin. Czy jest tak dobry? Oceniamy!

• ZOBACZ TEŻ: Co oglądać w tym tygodniu? Nowości Apple TV, Netflix, SkyShowtime

Film “Katastrofa w duecie” na Apple TV+ – recenzja hitowej nowości z Marcinem Dorocińskim

Ogrom zapowiedzi, wyczekiwanie na premierę i wyszukiwanie każdej sceny z naszym rodakiem. “Katastrofa w duecie” (w oryginale lepiej brzmiący “Mayday”), to film który nie tylko czasem akcji przenosi nas kilka dekad wstecz, ale także pod względem sposobu opowiadanej historii i konstrukcją fabuły. Akcja rozgrywa się w 1987 roku, u schyłku zimnej wojny. Porucznik marynarki wojennej USA Troy “Assassin” Kelly (Ryan Reynolds) zostaje wysłany na tajną misję rozpoznawczą nad terytorium radzieckim. Misja kończy się katastrofą – samolot zostaje zestrzelony, drugi pilot ginie, a sam Kelly ląduje ranny głęboko za linią wroga, w środku rosyjskiej zimy.

Odnajduje go Nikolai Ustinow (Kenneth Branagh), zgorzkniały, dawny agent KGB, którego dom obwieszony jest pamiątkami amerykańskiej popkultury. Nikolai marzy, by kiedyś przejechać przez Stany Zjednoczone kamperem “od morza do morza”, uwielbia “Top Guna” i słucha wyłącznie jednej kasety – “Born in the U.S.A.” Bruce’a Springsteena. Ich niechętny sojusz staje się osią całej opowieści, gdy obaj próbują przemierzyć ośnieżoną Rosję i dotrzeć do bezpiecznego miejsca, ścigani przez radziecki wywiad z Aleksandrem Wołkowem (Marcin Dorociński).

Cały film opiera się na kontraście między dwoma zupełnie różnymi aktorami. Ryan Reynolds gra tutaj nieco spokojniejszą wersję postaci, do których nas przyzwyczaił. Nie ma w nim aż tyle cynizmu co w „Deadpoolu”, za to widać prawdziwe poirytowanie faceta, który musi szybko zmienić swoje naiwne zdanie o świecie. Reżyserzy specjalnie pokazują jego amerykańską pewność siebie jako zwykłe poczucie wyższości wobec Rosjan, żeby zaraz udowodnić mu, jak bardzo nie ma racji. Niektórzy mogą jednak żałować, że Reynolds nie zaryzykował mocniejszego przerysowania tej postaci. Momentami wciąż gra po prostu samego siebie, a nie gościa, który znalazł się w śmiertelnych tarapatach.

Prawdziwą gwiazdą tego widowiska okazuje się jednak Kenneth Branagh. Jego Nikolai to chyba najbardziej wyluzowana i zabawna postać, jaką zagrał od wielu lat. Jest jednocześnie twardzielem i komikiem, który po latach życia w samotności ma absolutną obsesję na punkcie amerykańskiej popkultury. Sam wyraz jego twarzy potrafi rozbawić, a sekundę później Branagh bez problemu zmienia się w bezwzględnego zabójcę. Szkoda tylko, że Maria Bakalova jako jego córka oraz David Morse w roli chorego ojca Troya dostali tak mało czasu. Ich wątki wydają się doklejone na siłę i zupełnie giną w tle.

Reżyserski duet Goldstein i Daley, który wcześniej nakręcił „Wieczór gier” oraz „Dungeons & Dragons”, znowu udowadnia, że ma świetne pomysły na widowiskowe sceny. Ich siłą jest pakowanie bohaterów w kłopoty i wyciąganie ich z opresji w bardzo zabawny sposób. Rozróba w pociągu jest szybka i pomysłowa, a cicha scena w szafie to jeden z najśmieszniejszych momentów całego filmu. Każda walka i strzelanina wygląda inaczej. W kinie rozrywkowym rzadko widuje się tak dobrą rękę do reżyserii. Film ma jednak problem z tym, że zbyt często próbuje być sprytny i za mocno puszcza oko do widza. Przez te żarty gdzieś ulatniają się ciekawsze emocje między postaciami. Sam początek, zanim bohaterowie w ogóle się spotkają, ciągnie się dość niemrawo, a przemowa Reynoldsa o tym, dlaczego Ameryka jest lepsza od komunizmu, wypada po prostu słabo i niezręcznie. Cała fabuła toczy się według doskonale znanego schematu kina z lat osiemdziesiątych. Na szczęście twórcy nie ukrywają tych zapożyczeń i traktują je raczej jako świadomy hołd dla starych hitów.

Przyzwyczajeni do standardów Apple TV mieliśmy spore oczekiwania wobec oprawy technicznej i platforma nie zawodzi. Jak zawsze jest tu naprawdę wysoki bitrate i duża szczegółowość, a HDR/Dolby Vision pozwala lepiej uwypuklić te skrajnie jasne czy ciemne sceny – mrok chatki czy wydarzenia na zewnątrz (w śniegu) wyglądają bardzo naturalnie. Dźwięk potrafi zaskoczyć – Atmos jest super przestrzenny, mocny i dokładny, ale miejscami byliśmy zdziwieni, że nie wykorzystano potencjału sceny do silniejszego podkręcenia bocznych i tylnych kanałów, które dałyby jeszcze więcej frajdy podczas seansu. Ale czy można się do czegokolwiek przyczepić? Chyba tylko do tego, że taka produkcja, generalnie mówiąc, dałaby najwięcej radości w klasycznym kinie.

Film nie odkrywa kina na nowo i świadomie korzysta ze znanych schematów. Ponownie, szkoda, że wątki rodzinne potraktowano po łebkach. Ostatecznie jednak świetna chemia między Reynoldsem a Branaghiem, pomysłowe sceny akcji i wysokie tempo zapewniają kawał porządnej, satysfakcjonującej rozrywki. A dla Dorocińskiego to może być jeszcze ważniejszy występ w Hollywood, niż w Mission:Impossible. Trzymamy kciuki, bo pochwały zagranicą już się sypią.

Zobacz więcej:

• Co oglądać w tym tygodniu? Nowości Apple TV, Netflix, SkyShowtime
• Na Prime Video czeka na was jeden z najgorszych filmów roku – w roli głównej Gal Gadot!
• CANAL+ odkrywa karty na nowy sezon. Widzowie dostaną powroty wielkich hitów i nowe seriale!
• Trzy wielkie gwiazdy w jednym thrillerze. Netflix właśnie dodał ten film!
• Polacy wybrali nowy numer 1 na HBO Max. Sci-fi z Tomem Feltonem podbija platformę!

(0)