To jest HIT lata na Apple TV! “Przylądek strachu” już dostępny | RECENZJA

To kolejny wielki hit Apple TV! Nowa wersja “Przylądku strachu” wypada znakomicie. Ale są pewne niedociągnięcia…

• ZOBACZ TEŻ:

Serial “Przylądek strachu” na Apple TV – recenzja. Nowy hit lata?

Po obejrzeniu początku „Przylądka strachu” na Apple TV mamy pozytywne odczucia, choć nie brakuje też zachwytów nad niektórymi aspektami serialu. To ambitna produkcja, która stawia na budowanie bardzo gęstego, psychologicznego napięcia, nawet jeśli nie zawsze udaje jej się utrzymać równy rytm w każdym fragmencie. Miejscami czujemy, że historia jest nieco przeciążona dodatkowymi wątkami i niepotrzebnie rozciągnięta, co osłabia jej dynamikę.

Punkt wyjścia jest klasyczny: spokojne życie małżeństwa prawników zmienia się w koszmar, gdy z więzienia wychodzi Max Cady, człowiek z ich przeszłości pragnący zemsty. Skupiamy się na losach Anny i Toma Bowdenów, obserwując, jak znany motyw zagrożenia zmienia się tu w naoczny przykład rozpadu zaufania między bohaterami. Naszym zdaniem właśnie ten psychologiczny wymiar jest największą siłą serialu, bo kiedy działa, tworzy ogromną intensywność, ale kiedy scenariusz zawodzi, mamy wrażenie, że akcja niepotrzebnie stoi w miejscu.

Dla nas bezdyskusyjnym argumentem za oglądaniem jest Javier Bardem w roli Maxa Cady’ego. Gra z niesamowitą swobodą i charyzmą, jeszcze lepiej niż w kilku poprzednich produkcjach. Balansuje pomiędzy zwykłym człowiekiem a gigantycznym zagrożeniem. To rola, od której trudno oderwać wzrok i występ, na który wydaje się że czekał od dawna. Amy Adams jako Anna Bowden wypada… niezwykle subtelnie i umiejętnie niesie ciężar emocjonalny tej historii, pokazując przede wszystkim, jak strach niszczy relacje rodzinne. Patrick Wilson jako Tom Bowden jest solidnym uzupełnieniem, choć w zestawieniu z tą dwójką wypada nieco mniej wyraziście.

Reżyseria imponuje nam dbałością o detale i stylowym prowadzeniem kamery. Widać, że twórcom zależało, aby każda scena niosła ładunek psychologiczny, a nie była tylko wypełniaczem. Zdarzało nam się jednak odnosić wrażenie, że serial przesadza z liczbą zwrotów akcji, przez co napięcie zamiast narastać liniowo, momentami faluje. Mimo to doceniamy umiejętność budowania klimatu, który świetnie sprawdza się zarówno w pełnych napięcia konfrontacjach, jak i w chwilach ciszy.

Podobnie sytuacja wygląda w przypadku realizacji technicznej. Chwalimy za zamysł twórców, którzy wiedzą, że w thrillerze nie każda scena musi krzyczeć; czasem wystarczy zbyt długie spojrzenie czy spokojny gest, by zrobić na nas większe wrażenie niż widowiskowa sekwencja akcji. Doceniamy też jakość, bo ciemniejsze kadry w 4K UHD i Dolby Vision na Apple TV prezentują się wyśmienicie, a miks dźwięku Dolby Atmos brzmi niesamowicie wiarygodnie. To jeden z lepszych przykładów tego, jak nie-akcyjniak jest w stanie wciągnąć oprawą audio w świat na ekranie – jesteśmy pod dużym wrażeniem.

“Przylądek strachu” to serial bardzo solidny i miejscami znakomity, choć nie do końca dobrze zbalansowany. Największe atuty to według nas rola Bardema, gęsta atmosfera i jakość realizacji (jest przepiękny, oglądajcie tylko na dobrym sprzęcie), a największe słabości to nierówne tempo i nieco zbyt skomplikowana konstrukcja fabuły. Jeśli potraktujecie to jako świeży thriller z ambicjami, a nie jako bezpośredni remake znanego filmu, to otrzymacie produkcję, która wciąga i której kolejnego odcinka po prostu nie możecie się doczekać. Cotygodniowe premiery to prawdopodobnie najlepszy model przy takiej historii, bo zbinge’owanie całości umniejszyłoby całą fabułę i uprościło przekaz. A tak, trochę na raty, serial robi jeszcze większe wrażenie i pozwala lepiej chłonąć całą atmosferę.

(169)