Panasonic FZ800 | TEST | OLED 2018 Ultra HD z HDR10+
Matryca, zalecane ustawienia
W FZ800 znajdziemy najnowszą matrycę WRGB OLED, wyprodukowaną przez LG Displays. Ma ona pełną rozdzielczość 4K i 120Hz odświeżanie. Nie jest to identyczna matryca jaką widzieliśmy w ubiegłorocznych modelach. Wygląda na poddaną lekkiemu tuningowi polegającemu na zmianie struktury. Po co? Jak mniemam, by temperatura barwowa była bliższa tej studyjnej – 6500K. W związku z tą zmianą nastąpiły także zmiany kształtu i powierzchni pozostałych subpikseli. Widzimy także, że matryca 55″ TV OLED różni się od 65″.
Żywotność
Osoby, które nadal martwią się o trwałość panelu organicznego powinny zapamiętać następujący komunikat: W sprawie trwałości matryc organicznych, producent matryc oświadczył, że panele z 2017/16 roku mogą przepracować aż 100 000 godzin. Po tym czasie jasność może spaść o 50%. Myślę, że ta informacja raz na zawsze pogrzebie mit o problemach z trwałością OLED’ów. Mit, który powtarzany jest jak mantra przez niektóre osoby. Deklarowana trwałość jest w rzeczywistości znacznie dłuższa niż większości paneli LCD. Spróbujmy przeliczyć sobie ten czas na lata pracy. W przeciętnym gospodarstwie domowym telewizor pracuje średnio 5-6 godzin dziennie (wiadomo, w weekendy dłużej, są jednak dni w które nie jest włączany wcale). Przy 6 godzinach dziennie mamy aż 16 500 dni, czyli prawie 45 lat pracy, zanim matryca się zużyje, co też nie znaczy, że umrze… Spadnie jedynie jej jasność o 50%.
Zalecane ustawienia
Koncepcja menu ustawień nie uległa w tym roku zmianie, aczkolwiek pojawiło się kilka usprawnień, o których później. Doszły także nowe, predefiniowane tryby obrazu. Niestety nie uchwyciłem ich na zdjęciu po prawo ze względu na niedostępność niektórych na pewnych źródłach. Poniżej znajduje się pełna lista:
- Dynamiczny
- Normalny
- Kinowy
- Fotografia profesjonalna
- THX Cinema
- THX Bright Room
- Prawdziwe Kino
- Ustawienia własne
- Profesjonalnyl1
- Profesjonalnyl2
- Sport
- Gra
Sugerowanym wyborem dla widza jest tym razem “Prawdziwe Kino”. Tryb ten wypada, o dziwo, lepiej niż “THX Cinema” w nastawach fabrycznych, w myśl poprawnej reprodukcji obrazu (tak jak widział reżyser). Jeśli chcemy regulować obraz po swojemu, to najlepiej użyć do tego trybu “Ustawienia własne”. Jedynym krokiem na uzyskanie jeszcze lepszej jakości obrazu jest od razu kalibracja.
Dedykowany tryb “Sport”
O trybie “Gra” porozmawiamy później, tu chciałbym poruszyć temat trybu o nazwie “Sport”. Jego wprowadzenie do telewizorów w tym roku było oczywiste, w związku z odbywającymi się mistrzostwami świata. Czym powinny charakteryzować się ustawienia do sportu? Zapewne odpowiednią ostrością, wyłączonymi funkcjami mogącymi ją pogarszać (np. redukcja szumów), oraz upłynniaczem skonfigurowanym tak, by rozmycie obrazu było jak najmniejsze. Czy omawiane ustawienie obrazu dostarcza nam właśnie to? Nie. Nawet w najmniejszej mierze nie jest lepsze pod tymi względami od zwykłego trybu “Kino”, “Prawdziwe Kino”, czy “Ustawienia własne”. Tryb sport jest to po prostu dodatkowy tryb z dosyć mocnym podbiciem barw, coś na wzór ustawienia “dynamiczny”.
Oczywiście taka charakterystyka obrazu może być pożądana, by bardziej podekscytować widzów, szczególnie gdy są wśród nich osoby raczej mało znające się na wyświetlaczach. Z perspektywy wideofila tryb ten pozbawiony jest jednak sensu, ponieważ charakterystyka obrazu (normy wizyjne) są dokładnie takie same przy nagrywaniu meczy, co przy np. nagrywaniu filmów i seriali. Dodatkowo tryb ten zablokowany jest na jakiekolwiek większe zmiany. No, ale przecież sama jego obecność nikomu przeszkadzać nie będzie, przejdźmy dalej.
