Jak dobrze wiecie, z kinem grozy bywa różnie. Szczególnie w przypadku jego percepcji. Ile razy sięgaliście po produkcję grozy zachwalaną przez krytyków, a może i nawet waszych prywatnych znajomych, tylko po to, aby boleśnie się zawieść? Chociaż istnieją (w miarę) obiektywne wyznaczniki, pozwalające (chociaż pod kątem technicznym) ocenić, czy film jest dobry czy też zły (to, czy nam się podoba to już inna sprawa), to nie istnieją absolutnie żadne przesłanki, mogące zawyrokować, że jest on dobrym, czy złym horrorem. Dla wielu bowiem "dobry horror" to straszny horror, a "zły horror" to niestraszny horror. Ludzi przerażają bowiem różne rzeczy, a sama groza jest zazwyczaj pojęciem czysto względnym. I tu wreszcie przechodzimy do mojej prośby do was skierowanej - nie przestraszcie się recepcji głównego bohatera dzisiejszego tekstu.