Koncert w kinie? Duet Queen i IMAX to recepta na coś genialnego! Poszliśmy to zobaczyć
Oczekiwanie, że w IMAX zobaczymy coś wyjątkowego nie powinno pojawiać się i znikać. To sala, gdzie wrażenia z seansu muszą przebijać to, czego doświadczamy w typowej sali kinowej, ale nie chodzi tylko o aspekty techniczne, lecz także treść. Filmy przygotowane z myślą o projekcji w IMAX to jedno, ale wydarzenia specjalne to zupełnie inna kategoria. Wielka szkoda, że wydarza się to tak rzadko, skoro potencjał na dostarczenie widzom czegoś niezwykłego jest tak duży.
- ZOBACZ TEŻ: „Zobaczysz wszystko” wywołał szaleństwo w polskich kinach! Bilety znikają przed premierą
Wszystkie recenzowane filmy oglądamy osobiście i przedpremierowo w kinach. Nasze opinie bazują na latach doświadczeń i są pełne szczegółów, które doceni każdy prawdziwy kinoman.
Koncert legendarnego Queen w IMAX – warto tego doświadczyć?
Jednym z takich nietypowych projektów w ostatnim czasie był koncert legendarnego zespołu. Film pokazuje ostatnią trasę Queen z Freddiem Mercurym i choć na ekranie pojawia się znany szerzej koncert z Budapesztu, to jednak pojawiają się w nim pewne smaczki, wcześniej nie widziane i niesłyszane fragmenty, a całość została przygotowana (czytajcie zremasterowana) z myślą o projekcjach IMAX – odpowiadał za nią weteran produkcji takiej kategorii Peter Jackson.
Sam koncert odbył się 27 lipca 1986 roku na stadionie Népstadion w Budapeszcie. To trasa „The Magic Tour”, a tuż po niej odbyły się, niestety, ostatnie występy zespołu. Na stadionie było około 80 tysięcy osób, a kolejne tysiące słuchały pod bramami. Na scenie są wszyscy ze składu: Mercury, Brian May, Roger Taylor i John Deacon, a w repertuarze pojawiły się m.in. „We Will Rock You”, „We Are the Champions”, „Under Pressure” i „Bohemian Rhapsody”. Ale to nie te największe hity zajmują lwią część traklisty, tylko mniej znane, mniej popularne kawałki, za co twórcom produkcji należą się brawa. Jasne, że chcielibyśmy usłyszeć (ponownie) swoje ulubione kawałki, ale nie na tym polega wyjątkowość takiej premiery i bardzo dobrą decyzją było wybranie wielu utworów, które mogły wręcz przynosić zdumienie na twarzach widzów. Takich sytuacji nie brakowało, a powodowały one również spadek energii na sali. Jest to tylko częściowo zrozumiałe, bo repertuar Queen jest tak szeroki i zróżnicowany, że błędem byłoby uwzględnienie w filmie tylko granych w kółko w radiu utworów.
Zachęcamy do sprawdzenia naszych recenzji najnowszych filmów i seriali w kinach oraz na VoD:
- ZOBACZ: To już nie ta sama “Lista śmierci”! Oceniamy 2. sezonu serialu Prime Video
- ZOBACZ: Tucci kradnie Mona Lizę, a Prime Video robi z tego film. Czy to doskonały wybór na weekend?
- ZOBACZ: Numer 1 na Netflix, ale o czym to świadczy? Obejrzeliśmy film “Zwierzęta”, żebyś Ty nie musiał
- ZOBACZ: Kultowe resoraki i John Cena w roli głównej. Recenzujemy “Matchbox” od Apple!
- ZOBACZ: Recenzujemy serial, który nie ma sobie równych na Netflix “W głębinach” – warto obejrzeć?
Za jakość obrazu i dźwięku w IMAX odpowiada ogromna praca techniczna, która odbyła się podczas poprawiania materiału źródłowego. Koncert nakręcono na taśmie 35 mm, za co odpowiadało 17 operatorów, zużywając ponad 30 km taśmy. Do niedawna nikt z nich nie korzystał – odzyskane materiały zdigitalizowano w 4K, a restaurację wykonało studio Park Road Post Peter Jacksona w Nowej Zelandii. Zespół Sony przygotował nowy dźwięk pod IMAX i Dolby Atmos. Jeśli byliście w kinie i macie ochotę usłyszeć nowe wersje lub nie trafiliście na salę i jesteście ciekawi, jak brzmi odrestaurowana wersja koncertu, to soundtrack, zmiksowany od nowa z oryginalnych wielośladów, trafi do sprzedaży 6 listopada na 3LP, 2CD i w wersji cyfrowej, razem z Blu-ray i DVD.
Jak większość z Was wie, taśma 35 mm ma ogromny zapas rozdzielczości, więc po skanowaniu w 4K na wielkim ekranie widać szczegóły, jakich nie znały dawne wydania wideo, nawet te w Full HD dystrybuowane przez serwisy online. Można śmiało pochwalić niesamowicie ostry i czysty obraz, ale pewnym ograniczeniem pozostają sale IMAX, gdzie korzysta się z projektora lampowego. Cyfrowe IMAX-y, jak ten w Krakowie, zdecydowanie przodują wtedy w kontekście oprawy wizualnej i pierwsze spotkanie z taką jakością może być porównywalne do pierwszego seansu czegokolwiek w prawdziwym 4K, jeśli do te pory na dużym ekranie oglądało się “zaledwie” 1080p. Ważne jest to, że nie ma tu wygładzonej plastikowości, która pojawia się coraz częściej w wielu poprawianych materiałach, ale wynika ona z nadmiernego wykorzystania algorytmów wyostrzających oraz AI. Tutaj robotę zrobiły nowe skany taśmy, które wyczyszczono do tego stopnia, że całość prezentuje się jakby film nagrano przy użyciu nowoczesnego sprzętu. Paradoksalnie, dzisiaj rejestrowane występy z użyciem cyfrowych kamer 4K mogą kiedyś być nie do odratowania, natomiast powrót do taśmy 35mm za kilka(aście) lat i skorzystanie z aktualnie dostępnych technologii może nam dostarczyć fenomenalne wrażenia w nawet 8K lub wyżej. Teraz w 4K i w przyszłości kolorystykę i ziarno będzie można z łatwością określić jako kompletnie naturalne, co przekłada się na tylko pozytywne odczucia w trakcie seansu. Nawet użycie zwrotu “spektakularne” nie będzie tu nadużyciem.
Dźwięk to najprawdopodobniej najmocniejszy punkt filmu. Nowy miks daje utworom ogromną moc. „We Will Rock You” czy „We Are the Champions” brzmią wręcz monumentalnie, a połączenie tak wielkiego obrazu i naprawdę potężnego dźwięku (oraz udźwiękowienia sali IMAX) sprawia, że seans przypomina raczej koncert niż film. Nawet przestrzenność, wynikająca przede wszystkim z miksu stadionowych odgłosów, okrzyków, wiwatów i oklasków, była doskonale słyszalna, choć wrażenia na pewno będą różnić się w zależności od zajętego miejsca na sali. Na widzów bliżej ekranu mocniej oddziałuje centralna część sceny, co zagłusza delikatnie boczne i tylne kanały, ale już teraz wyobrażając sobie, co zrobi z kinem domowym nowe wydanie koncertu, jesteśmy pod ogromnym wrażeniem.
Czy można się do czegoś przyczepić? Znajdziemy dwie rzeczy: czas trwania samego filmu – około 90 minut to niewiele, by przeżyć ten koncert tak mocno, jak obecni wtedy na stadionie fani. Całość powinna trwać minimum 120 minut, co byłoby chyba idealną długością, ponieważ prolog i dokumentalne wstawki odbierają trochę miejsca muzyce w całej produkcji. Druga rzecz to sama emisja w IMAX: kilka dni pokazów to za mało. Nawet jeśli miałyby się nie odbywać w dni powszednie przez kilka tygodni, to dwa lub trzy przedłużone weekendy (np. od czwartku czy piątku do niedzieli) są minimalnym czasem, jaki byśmy zaakceptowali. Poza tym, ci, którzy liczą na rozbudowany dokument z komentarzami, mogą poczuć niedosyt, bo ten film to przede wszystkim koncert i ujęć zza kulis nie jest aż tak dużo.
Queen: Budapeszt otrzymał fenomenalny remaster i obecność takiej produkcji IMAX tylko utwierdziła nas w przekonaniu, że takich premier w każdym miesiącu powinno być sporo więcej. Szanse na to, że podobne traktowanie otrzyma występ z Montrealu jest raczej niewielkie, ale trzymamy za to kciuki.

