Odcinki mijają w mgnieniu oka! Recenzujemy polską nowość na Netflix: “Ołowiane dzieci”

Sześć odcinków nowego polskiego serialu od Netflix mija w mgnieniu oka. To “Ołowiane dzieci”, czyli historia sprzed kilkudziesięciu lat, ale opowiedziana w znakomity sposób. Nasza recenzja!

• ZOBACZ TEŻ: Szukasz dobrego filmu na wieczór? Mamy 3 idealne propozycje od Disney+!
  

Oceniamy polski serial “Ołowiane dzieci” na Netflix! Warty seansu?

Serial zabiera nas prosto do serca dawnego Śląska z czasów PRL-u, gdzie życie toczyło się między starymi familokami o odrapanych ścianach a dymiącymi kominami Huty Szopienice. Oglądając te brudne podwórka pełne dzieciaków, można niemal poczuć w powietrzu zapach węgla oraz metalu, bo filmowcy wykonali niesamowitą pracę. Wykorzystali autentyczne zakamarki Ligoty czy Świętochłowic, by z pozostałości tamtego świata stworzyć tło, które wygląda całkowicie prawdziwie. Dzięki sprytnemu usuwaniu nowoczesnych elementów i cyfrowej obróbce udało im się zbudować przekonującą iluzję rzeczywistości. Twórcy pokazali nam świat bez zbędnych upiększeń, za to z ogromną dbałością o detale, takie jak nieśmiertelne paprotki na oknach, wiecznie zakurzone szyby i soczysta gwara, którą słychać w każdej rozmowie sąsiadów. Serialowa sceneria idealnie oddaje klimat tamtych lat, skupiając się zwłaszcza na roli huty, która była dla mieszkańców wszystkim. Z jednej strony dawała ona pracę i jedzenie całym rodzinom, ale z drugiej powoli odbierała im zdrowie i zatruwała okolicę.

Główną bohaterką tej historii jest doktor Jolanta Wadowska-Król. To młoda lekarka, która zupełnie niespodziewanie odkrywa, że dzieci z Szopienic masowo chorują na ołowicę przez trujące wyziewy z pobliskiej huty. Choć wszystko zaczęło się od zwykłych, rutynowych badań, kobieta szybko musiała stanąć do walki nie tylko z groźną chorobą, ale też z bezduszną władzą. śledzimy jej niesamowitą upartość, gdy w trudnych, niemal polowych warunkach pobiera krew maluchom i nie daje się zastraszyć partyjnym urzędnikom. Dodatkowego napięcia całej sytuacji dodaje szykowana właśnie wizyta Leonida Breżniewa w Katowicach, przez którą dygnitarze za wszelką cenę próbują ukryć skandal, by nie popsuć komunistycznego święta.

Historia ta wydarzyła się naprawdę, dlatego podczas oglądania czuje się tak wielkie emocje i autentyczny smutek. Przez cały czas trwania serialu mocno kibicujemy lekarce, która zupełnie sama decyduje się walczyć o zdrowie i bezpieczną przyszłość dla bezbronnych maluchów. Jej odwaga w starciu z potężnym systemem sprawia, że od ekranu trudno oderwać wzrok.

Joanna Kulig jako Jolanta jest niesamowita, bo potrafi pokazać jednocześnie wielką wewnętrzną siłę i ludzką kruchość, co sprawia, że od razu czujemy do niej sympatię. Zbigniew Zamachowski świetnie wcielił się w postać partyjnego karierowicza, grając go w sposób bezwzględny, ale bardzo wiarygodny historycznie. Z kolei Marian Dziędziel jako Jerzy Ziętek wnosi na ekran mnóstwo śląskiego uroku i charyzmy, tworząc postać sprytnego polityka o dobrym sercu, który mówi piękną gwarą. Agata Kulesza bardzo dobrze wypada jako ostrożna mentorka, a Michał Żurawski w roli funkcjonariusza SB pokazuje, jak zimną i bezwzględną postacią może być. Kinga Preis w roli pielęgniarki wypada niezwykle naturalnie i sprawia, że od razu czujemy ducha tamtejszych ludzi, natomiast Sebastian Pawlak jako mąż głównej bohaterki świetnie pokazuje, jak te wszystkie trudne sytuacje odbijają się na ich wspólnym, domowym życiu. Cała ekipa aktorska dogaduje się ze sobą po prostu doskonale, oglądanie tak zgranego zespołu to prawdziwa przyjemność.

Serial wyróżnia się wizualnie dzięki dostępności w jakości 4K z Dolby Vision i dźwiękowi Dolby Atmos na Netflix. Sceny, gdy dr Jolanta Wadowska-Król wchodzi do brudnego podwórka pod dymiącymi kominami Huty Szopienice robią chyba największe wrażenie: pył ołowiany osiada na wszystkim, detale brudu na dziecięcych twarzach i odrapanych ścianach. To tutaj błyszczy ostre 4K, dzięki któremu jeszcze lepiej wsiąkamy w tę atmosferę, a Dolby Vision sprawdza się w scenach po zmroku, gdzie lepiej widać różnicę pomiędzy skrajnie jasnym światłem latarni, a partiami schowanymi w cieniu, ale nadal widocznymi. W wielu scenach huk maszynerii i gwar uliczny otacza nas z każdej strony dzięki Atmosowi, choć trudno mówić tu jakimś większym wykorzystaniu przestrzenności dźwięku.

Serial ma mnóstwo mocnych stron, a największą z nich jest niesamowita scenografia, którą z przyjemnością podziwia się na ekranie także dzięki odpowiedniej oprawie wizualnej. Całość ma bardzo gęsty, autentyczny klimat, który z pewnością zachwyci każdego fana dramatów (historycznych), a dla tych, którzy uwielbiają przenosić się w czasie do okresu PRL-u ten serial to kolejna gratka. Oczywiście, jak każda produkcja, serial ma też kilka drobnych potknięć, o których warto wspomnieć dla pełnego obrazu.

Pojawiają się w nim pewne fikcyjne wątki, jak choćby postać profesor Berger, która zastąpiła osobę znaną z historii, co momentami może wydawać się zbyt prostym rozwiązaniem. Rytm opowieści bywa też nieco nierówny, ponieważ w środkowej części akcja wyraźnie zwalnia, a finał mógłby mieć w sobie jeszcze dynamiki. Szkoda też odrobinę, że twórcy nie poświęcili więcej uwagi samym dzieciom, przez co ich cierpienie staje się bardziej symbolem niż osobistym dramatem konkretnych maluchów. Ale nawet w obecnej formie, “Ołowiane dzieci” to bardzo solidny, bardzo dobry serial, którego lepiej nie pomijać.

Zobacz więcej:

• Gwiazda “Szybkich i wściekłych” w filmowej adaptacji “Helldivers”! Ma to sens…
• Niedługo na Netflix trafi jeden z najwyżej ocenianych seriali dekady! Wiadomo kiedy!
• To nie koniec „Stranger Things”! O taki prequel błagali fani!
• Serial o obrzydliwym przestępcy podbija Netflix! Jego sprawa elektryzuje Polskę i świat
• To najpopularniejszy film na Canal+! Porywa i nie puszcza do ostatniej chwili

(343)