Serialowe zaskoczenie na SkyShowtime? Oglądamy “Ponies” z gwiazdorską obsadą! Recenzja

Oto tajne agentki CIA, których nikt nie traktuje poważnie. Nowy serial na SkyShowtime zaskakuje historią – oceniamy pierwsze odcinki.

• ZOBACZ TEŻ: Szukasz dobrego filmu na wieczór? Mamy 3 idealne propozycje od Disney+!
  

Najnowszy serial “Ponies” na SkyShowtime – warty seansu? Sprawdziliśmy! Nasza recenzja

Akcja zabiera nas do Moskwy z 1977 roku, gdzie poznajemy dwie niezwykłe kobiety: Beatrice i Twilę. Ich życie wywraca się do góry nogami w jednej chwili, gdy dowiadują się, że ich mężowie – agenci CIA – zginęli w tajemniczej katastrofie lotniczej. Beatrice, którą gra Emilia Clarke, na pierwszy rzut oka wydaje się cichą i spokojną sekretarką, ale ma asa w rękawie – rosyjskie korzenie i świetną znajomość języka. Towarzyszy jej Twila, grana przez Haley Lu Richardson, czyli przebojowa dziewczyna z prowincji, która za nic ma zasady i nienawidzi nudy.

Zamiast jednak załamać się i wrócić do domu, bohaterki postanawiają wziąć sprawy w swoje ręce. Decydują się na ryzykowny krok i przejmują obowiązki swoich zmarłych mężów, stając się tak zwanymi „kucykami”. W żargonie szpiegowskim oznacza to osoby, które wyglądają tak zwyczajnie i niepozornie, że nikt nie zwraca na nie uwagi. Dzięki temu mogą kręcić się pod samym nosem KGB, zbierając tajne informacje, o których zawodowi agenci mogliby tylko pomarzyć.

Tym, co najbardziej przyciąga do ekranu, jest niesamowita chemia między dwiema głównymi bohaterkami. Emilia Clarke i Haley Lu Richardson stworzyły duet, którego prawdę mówiąc nie spodziewaliśmy się po zapowiedziach serii. Clarke wspaniale pokazuje, jak jej postać zmienia się z nieśmiałej kobiety w pewną siebie agentkę. Z kolei Richardson wproawdza mnóstwo zadziornego i specyficznego, suchego humoru, który idealnie rozładowuje gęstą atmosferę. Szpiegowskiej Moskwy – można by dodać.

Bardzo podoba nam się to, jak serial buduje przyjaźń między bohaterkami. Obserwujemy ich relację od zwykłych wypadów na targ po śmiertelnie niebezpieczne misje, gdzie ich kompletnie różne charaktery tworzą wybuchową mieszankę. Bea jest pełna empatii i rozwagi, natomiast Twila to uosobienie bezczelności i brawury, co prowadzi do mnóstwa świetnych, dynamicznych scen. Całość jest doprawiona klimatem lat 70., dialogami pełnymi inteligentnej ironii oraz rosnącym napięciem, dzięki czemu serial ogląda się lekko, ale bez poczucia, że to płytka opowieść.

Adrian Lester jest w stanie ponownie skupić na sobie uwagę, gdy odgrywa szefa CIA, a mamy też urokliwego analityka granego przez Nicholasa Podany’ego oraz Harriet Walter w roli babci. Choć radzieckie postacie wypadają bardzo autentycznie, wprawne ucho może czasem wyłapać u nich nieco nienaturalny akcent, ale w ogólnym rozrachunku cała obsada współdziała świetnie.

Sama historia nie pędzi, lecz rozwija się powoli i z wyczuciem. Zaczynamy od intensywnego treningu szpiegowskiego, by za chwilę oglądać ryzykowne romanse z wrogami i dość mroczne śledztwo w moskiewskim półświatku. Twórcy sprawnie dawkują emocje, ale wprowadzając nas w sam środek spisku, w którym nikomu nie można ufać, więc jest tu trochę schematyczności i stereotypów.

Ogromną rolę odgrywa tu muzyka Junga Jaeila. Jego elektroniczne motywy idealnie oddają chłód zimnej wojny, a jednocześnie podkreślają silną więź między kobietami. Wszystko to zostało zmiksowane z wielkimi hitami z epoki – w tle usłyszymy kultowe utwory Fleetwood Mac, Davida Bowiego czy Eltona Johna, co nadaje całości świetny rytm.

Niestety, serial nie ustrzegł się kilku błędów, które mogą nieco irytować. Fabuła momentami bywa zbyt przewidywalna, a niektóre zwroty akcji wyglądają, jakby zostały skopiowane z tanich powieści szpiegowskich. Niepotrzebne wątki poboczne, jak chociażby nudnawe perypetie małżeńskie analityka Szymanskiego, odciągają uwagę od głównej historii i sprawiają, że tempo siada. Można też odnieść wrażenie, że twórcy czasem przesadzają z ilością znanych piosenek, próbując nimi przykryć słabsze momenty w scenariuszu lub przymknąć oko na historyczne błędy, które bardziej dociekliwi widzowie na pewno wyłapią.

Zamiast pokazywać Moskwę jako smutne, szare i nudne miasto z dawnych kronik, twórcy postawili na soczyste kolory lat siedemdziesiątych. Na ekranie królują bogate wzory na ubraniach oraz starannie dopracowane wnętrza, które sprawiają, że radziecka stolica tętni życiem. Szkoda tylko, że oprócz 4K UHD, nie dostajemy też HDR-u, który uświetniłby każdą taką scenę. SkyShowtime dość rzadko oferuje HDR, czego bardzo żałujemy, bo większość produkcji dostępna także w ultrawysokiej rozdzielczości naprawdę zyskałaby np. na szerszej rozpiętości tonalnej.

Co najważniejsze, produkcja niemal całkowicie zrezygnowała z efektów komputerowych. Dzięki temu świat, który oglądamy, wydaje się autentyczny i solidny. „Ponies” to naprawdę udane połączenie klimatu znanego z hitu „The Americans” z kobiecą perspektywą. Mamy tu wszystko, czego potrzeba do dobrej zabawy: świetnie napisaną parę głównych bohaterek, rewelacyjny styl lat siedemdziesiątych i miłą dla oka oprawę wizualną w 4K wraz z dźwiękiem przestrzennym. Jeśli szukacie czegoś lekkiego, a jednocześnie trzymającego w napięciu, ten serial będzie jednym z lepszych wyborów.

Zobacz więcej:

• „Piekło kobiet” – nowy polski serial HBO Max. Mamy zwiastun i datę premiery!
• Polskie sci-fi hitem na Prime Video! Pokazuje Polskę po apokalipsie
• Serial Marvela z Disney+ SKASOWANY?! Kiepskie wieści o drugim sezonie
• Od DZIŚ na Netlfix aż 12 sezonów znakomitego serialu! Gotowy na potężny maraton?
• Prawdziwe HITY zaleją Prime Video. Serwis ogłosił premiery, które podbiją świat!

(160)