Sony BRAVIA 9 II True RGB [TEST] Najlepszy telewizor 2026 roku?

Sony BRAVIA 9 II – wygląd i jakość wykonania

BRAVIA 9 II łączy nowoczesną stylistykę z bardzo solidnym wykonaniem. Metalowa, frezowana ramka oraz centralna podstawa Mirage w wersjach 65- i 75-calowej tworzą wrażenie, jakby ekran unosił się nad meblem. Półprzezroczysta maskownica rozprasza światło i skutecznie ukrywa przewody, a w podstawie przewidziano miejsce na ich nadmiar. Elementy maskujące są mocowane magnetycznie. Podstawę można ustawić w dwóch pozycjach wysokościowych: około 25–30 mm lub 82–85 mm nad blatem, co pozwala zmieścić pod ekranem soundbar..

Przy tym wszystkim Sony BRAVIA 9 II nie stara się być ekstremalnie wyszczuplony – w bocznym przekroju zmierzyliśmy 47 mm (większe przekątne są ciut szersze – odpowiednio 49 mm dla 75” i 52 mm dla 85”), ale jest to stała szerokość dla całego panelu, co sprawia, że dobrze prezentuje się powieszony na ścianie (z pomocą systemu VESA 300×300 dla 65” i 75” oraz 400×400 dla 85”). Taka grubość pozwala nie tylko na odpowiednie usztywnienie całej konstrukcji, ale też na umieszczenie w środku adekwatnego systemu chłodzenia. Sony zastosowało tutaj hybrydowe radiatory grafitowo-aluminiowe, które z pomocą konwencjonalnego ruchu ciepłego powietrza (od dołu ku górze) odbiera ciepło z systemu podświetlenia oraz elektroniki. Kluczowe w tym przypadku jest szybkie rozprowadzanie tego ciepła po całej powierzchni pleców telewizora, co pozwala bardzo długo utrzymywać szczytową jasność panelu. Głębsza konstrukcja pozwala też zastosować lepsze nagłośnienie, do czego jeszcze wrócimy.

Tył obudowy jest prostszy niż w poprzedniej BRAVII 9 i nie ma charakterystycznego wzoru w kwadraty ani pełnego systemu maskownic. Nie wpływa to na funkcjonalność, ale poprzednik sprawiał z tyłu bardziej ekskluzywne wrażenie. Od frontu ramka ma około 2 mm, a aktywny obraz zaczyna się 7–8 mm od fizycznej krawędzi. W dolnej części umieszczono czujniki, mikrofon z fizycznym wyłącznikiem oraz przycisk sterowania; boczne perforacje skrywają głośniki wysokotonowe.

Porty i złącza: tylko dwa HDMI 2.1

Temat złączy w przypadku bądź co bądź flagowego modelu Sony jest dosyć kontrowersyjny, ponieważ ich standard nie zmienił się od sześciu lat i nadal mamy do dyspozycji tylko dwa złącza z pełną przepustowością HDMI 2.1 (pozostałe dwa są limitowane do 18 Gbps, co oznacza transmisję 4K w 60 Hz). Co gorsza, funkcja eARC (zwrotny kanał audio do podpięcia systemu nagłośniania) jest obsługiwana przez jedno z tych szybszych złączy, zatem jeżeli podłączymy soundbar lub kino domowe, to zostanie nam jedno wejście obrazu do podpięcia konsoli/PC. Dla większości użytkowników najpewniej to wystarczy, ale i tak od tak zaawansowanego telewizora oczekiwalibyśmy więcej – podobnie jak i obsługi wyższego odświeżania niż 120 Hz, ale do tego jeszcze wrócimy w temacie testów w grach. Pozostałe złącza też się nie wyróżniają jakoś nadzwyczajnie – mamy dwa klasyczne USB typu B (konkurencja bywa, że stosuje już USB-C), złącze sieciowe (100 Mbps…) i minijack, który pełni funkcję wejścia sygnału głośnika centralnego (gdy telewizor w ten sposób skonfigurujemy) lub wyjścia sygnału optycznego audio (wbrew temu, co podają niektóre inne portale, nie ma tu dedykowanego złącza optycznego Toslink).

Nowy pilot Sony z ładowaniem USB-C

Sony jak zwykle razem z telewizorem tej klasy dostarcza dwa piloty. Pierwszy z nich to klasyczny model z kompletem przycisków do obsługi równie klasycznej telewizji – tutaj bez większych zmian jest to zwykły plastikowy pilot na baterie. Drugi to wizualnie bardzo podobna konstrukcja do modelu z poprzedniej generacji. Układ klawiszy pozostał bez zmian, choć teraz przycisk od Bravia Core powędrował na szczyt pilota, a jego miejsce pośród skrótów do aplikacji zajął przycisk z gwiazdką, do którego można przypisać dowolną z naszych ulubionych aplikacji. Sam pilot jest teraz mniej zaokrąglony na narożnikach, a jego plecy nie posiadają charakterystycznej klapki na baterie (ani też nie są demontowalne w całości).

Wynika to z zastąpienia w tym roku zasilania na baterie wbudowanym akumulatorem, który ładujemy poprzez złącze USB-C wyprowadzone z tyłu pilota. Sony w zestawie dostarcza też odpowiedni przewód zasilający, ale już bez adaptera (co wynika z ustaw unijnych, zdaje się). W przeciwieństwie do konkurencji, Sony nie postawiło w swoim pilocie na ładowanie przez panel solarny, ani fale radiowe, zatem faktycznie pilota trzeba co kilka tygodni podpinać na chwilę do ładowarki (wystarczy dosłownie kilkanaście minut, aby podładować baterię do ponad 50%). Pilot, tak jak zwykle u Sony, jest w pełni podświetlony (przyciski podświetlają się automatycznie, gdy chwycimy pilota, a światło otoczenia będzie odpowiednio niskie), komunikuje się dodatkowo przez Bluetooth, a poza wbudowanym mikrofonem ma też głośnik, który pozwala odszukać pilota wciśniętego w zakamarki kanapy.

(6600)