Sony BRAVIA 9 II True RGB [TEST] Najlepszy telewizor 2026 roku?

Matryca VA, powłoka matowa i zalecane ustawienia obrazu

Sony BRAVIA 9 II wykorzystuje matrycę LCD typu VA, co oznacza wyższy kontrast natywny, kosztem kątów widzenia – przynajmniej w teorii, ponieważ Sony podobnie jak w pierwszej BRAVIA 9 zastosowało tu powłokę ekranu poszerzającą kąty widzenia kosztem tego kontrastu. Jest to jednak udoskonalona wersja owej powłoki, jako że natywny kontrast wzrósł o 30%, a kąty widzenia udało się uzyskać jeszcze szersze. W naszych testach subiektywnie jest to już poziom popularnych paneli OLED ze średniego segmentu (w technologii W-OLED produkcji LG) i rzadko w telewizorach spotykanych paneli IPS. Jedynie topowe telewizory QD-OLED oferują obecnie jeszcze lepsze kąty widzenia, choć na tym etapie jest to już sztuka dla sztuki. W przypadku Sony BRAVIA 9 możecie usiąść na fotelu obok telewizora i oglądać obraz pod kątem 45 stopni bez większych strat na jakości obrazu. Jedyne, co wtedy będzie wam nieco bardziej dokuczać, to efekt aureoli wokół kontrastowych obiektów, co wynika ze specyfiki pracy podświetlenia mini LED oglądanego pod takim kątem.

Nowa BRAVIA 9 (II) to również przełom w kwestii walki z odbiciami. Wcześniej krytykowana przez Sony powłoka matowa w topowych OLED Samsunga okazała się jednak godna zastosowania w najnowszym flagowym modelu Sony, choć trzeba przyznać, że Sony faktycznie podeszło do tematu perfekcyjnie. Powłoka matowa BRAVIA 9 praktycznie całkowicie zwalcza odbicia wynikające ze światła dziennego i rewelacyjnie rozprasza nawet najbardziej intensywne źródła sztucznego światła. Udało sie przy tym zachować bardzo dobrą głębię czerni – lepszą niż w telewizorach koreańskiego producenta (i pozbawioną czerwonego nalotu, jakim raczą widza QD-OLED w intensywnym świetle, które aktywuje czerwone kropki kwantowe). W naszej opinii taka powłoka to dosłownie strzał w dziesiątkę – za dnia nic nas nie rozprasza, a w nocy jej działanie nie wpływa na odbiór obrazu (albo raczej BRAVIA 9 II ma taki zapas jasności i nasycenia kolorów, że nie musi się ratować błyszczącą matrycą).

Domyślnie aktywne są ustawienia oszczędzające energię, które naturalnie wypada dezaktywować, jeśli chcemy wykorzystać pełen potencjał telewizora. Pojawił się nowy tryb zarządzania ustawieniami obrazu – My Cinema – w skrócie to możliwość przełączania między trzema profilami zbierającymi ustawienia obrazu i dźwięku. Pierwszy profil to Wersja reżyserska, co można przyrównać do zablokowanego trybu Filmmaker (nadal nieobecnego w telewizorach Sony) – tutaj jedyne, co możemy zmienić, to jasność i ustawienia nagłośnienia. Drugi profil to Dzień, a trzeci to Dialogi i te dwa można dowolnie regulować. Niestety profile nie przełączają się automatycznie (np. po wykryciu filmu), zatem w naszej opinii jest to tylko drobne ułatwienie użytkowania.

Spośród ogólnie dostępnych profili obrazu najlepiej prezentuje się profil Profesjonalny (po ustawieniu maksymalnej jasności – domyślnie to 6%…), jako że IMAX Enhanced czyni filmy w SDR zbyt ciemne (gamma 2.7), a w HDR przesadnie je rozjaśnia (krzywa EOTF podbita na dole i w środku zakresu). Tryb Profesjonalny też w tej kwestii nie jest idealny (gamma 2.55, zamiast docelowego 2.4 i krzywa EOTF delikatnie podbita, ale równo w całym zakresie), ale można powiedzieć, że subiektywnie wypada bardzo blisko obrazu referencyjnego, a poczynione odstępstwa pomagają dostrzec więcej detali w ciemnych scenach (o czym w sumie producent ostrzegał w materiałach reklamowych ;)). Najlepszym wyborem jest zatem tryb Profesjonalny, podbicie jasności do komfortowej wartości (zalecamy powyżej 80%, aby pełniej wykorzystać potencjał telewizora), a do tego jeszcze aktywacja najwyższych ustawień systemu wygaszania strefowego, a luminancji szczytowej na poziom niski lub średni (na podstawie naszych preferencji).

Autokalibracja z oprogramowaniem Calman

Jeżeli mamy do tego odpowiedni sprzęt i oprogramowanie (np. używany przez nas program Calman z funkcją automatycznej kalibracji), to z Sony BRAVIA 9 II można wydobyć jeszcze więcej. Producent w teorii kalibruje każdy model opuszczający fabrykę, ale zdaje się w tej kalibracji celować w mniej restrykcyjne parametry. Nasz model po wykonaniu 10-punktowej kalibracji bieli (trzeba było wyciągnąć nieco więcej czerwieni i zredukować niebieski oraz zielony) zdołał zejść z uśrednionym błędem poniżej delta E 1.0 dla weryfikacji DCI-P3 oraz sRGB. Badanie najszerszego gamutu BT.2020 dało i tak bardzo dobry wynik poniżej 2.0, co w każdym z tych przypadków oznacza, że gołym okiem nie dostrzeżemy nieprawidłowości (a do tego udało się uzyskać idealny przebieg gamma i EOTF). Jest tu zatem spory potencjał.

(6604)