Oglądamy 3. odcinek “Obcy: Ziemia” w 4K HDR z Dolby Vision/Atmos na telewizorze OLED! KOSMOS

Na to właśnie czekaliśmy! Oglądaliśmy najnowszy odcinek serialu “Obcy: Ziemia” na ekranie 4K z Dolby Vision i Atmos. Czy to nadal tak udana produkcja?

• ZOBACZ TEŻ: Tu były ogromne oczekiwania. Po seansie serialu “Obcy: Ziemia” w 4K HDR wiemy już wszystko!
  

3. odcinek serialu “Obcy: Ziemia” już na Disney+. Obejrzeliśmy w najwyższej jakości na telewizorze OLED w 4K Dolby Vision

Trzeci odcinek “Obcy: Ziemia” pokazuje, że serial potrafi unikać popkulturowych banałów i tym razem fabuła koncentruje się na akcji wokół rozbitego statku Maginot. Od razu rzuca się w oczy, że “Alien: Earth” przestał być po prostu historią o katastrofie kosmicznej – to opowieść o intensywnym konflikcie między ludźmi, hybrydami i obcymi, z narastającym poczuciem zagrożenia, ale też nowych sojuszów, w których nie brak odcieni szarości.

Trzeci odcinek rozpoczyna się bezpośrednio po cliffhangerze z poprzedniej części – Xenomorph porywa Joe, a Wendy (Sydney Chandler) wyrusza na niebezpieczną misję ratunkową. Akcja toczy się w rozbitej USSCS Maginot, gdzie Kirsh (Timothy Olyphant) usiłuje rozwikłać tajemnice statku, odkrywając pięć nowych gatunków obcych. Prodigy, pod wodzą charyzmatycznego i niepokojącego Boya Kavaliera (Samuel Blenkin), właśnie porzuca misję ratunkową na rzecz gromadzenia egzotycznych gatunków.

Relacje postaci stają się istotniejsze, szczególnie wątek Wendy, zamkniętej w syntetycznym ciele dziecka, która musi wykazać się odwagą i sprytem. Braterska więź z Hermitem daje tej historii emocjonalną głębię, a hybrydy Nibs (Lily Newmark) i Curly (Erana James) też zyskują nieco więcej charakteru. Zachowanie bohaterów i ich decyzje przestają być jednoznaczne, co sprawia, że świat “Obcy: Ziemia” nabiera autentyzmu. Ten odcinek zaskakuje tym, jak bogato zarysowane są motywacje bohaterów – każda ich decyzja nabiera ciężaru, a relacje ewoluują na naszych oczach.

Zdecydowanie mocną stroną odcinka są praktyczne efekty specjalne i dynamiczne sceny akcji. Da się zauważyć sprawną choreografię walk, szczegółowe kadry, realistyczne obrazy krwi obcego czy ujęcia w laboratorium Prodigy, które budują napięcie. Doceniamy też relacje między aktorami, zwłaszcza Wendy i Joe, oraz lekkie momenty, które przełamują mroczną atmosferę serialu.

Ponownie bardzo istotnym elementem jest wysoka rozdzielczość 4K i obecność Dolby Vision, dzięki czemu sceny pełne jasnych kadrów czy skrajnie ciemnych scenerii wyglądają bardziej naturalnie i wiarygodnie. Duża w tym zasługa zespołu odpowiedzialnego za efekty specjalne, ponieważ ich mnogość powoduje, że niezbędne jest właściwe potraktowanie każdej sceny, gdzie jest to potrzebne. Obraz jest wyjątkowo ostry i szczegółowy, z perfekcyjnie dopracowaną kolorystyką – cywilizowane wnętrza Prodigy są zimne i sterylne, a korytarze statku pełne brudu i zniszczeń. Praktyczne efekty i CGI łączą się płynnie, pozwalając uwierzyć, że świat ten naprawdę istnieje.

Na początku seansu trzeciego epizodu można odczuwać nieco rozwlekłe tempo akcji w pierwszej połowie odcinka. Długa ekspozycja, liczne wątki fabularne i chwilowe zawieszenie napięcia mogą wydać się zbyt rozwleczone tym, którzy oczekują nieustannej akcji. Niektórym scenom brakuje też większej subtelności – brutalne okrzyki i trzaski czy chaotyczny dźwięk czasem dominują sceny zamiast podkręcać atmosferę.

Trzeba sobie jednak powiedzieć jasno. Każdy detal – od rozmazanych cieni na korytarzu rozbitego Maginot po neonową poświatę w laboratorium Prodigy – buduje ten niepokojący świat. Oglądając scenę walki Wendy z xenomorphem, można wręcz zachwycać się efektem “krwi” obcego wypalającej metal, ruchomą kamerą i neonowymi refleksami. Efekty dźwiękowe tylko wzmagają przeżycia – w scenach z hermetycznym Maginot podbijane jest uczucie zagrożenia. Ciągle powracające szumy, piski, trzaski, oddechy syntetyków i dźwięki obcych są precyzyjnie rozłożone w przestrzeni, „atakują” nas z każdej strony.

Trzeci odcinek „Alien: Earth” wciąga bez reszty, dostarczając unikatowej mieszanki dramatu, akcji, intensywnych relacji i bardzo wysokiej technicznej jakości obrazu oraz dźwięku. Największą zaletą są sceny akcji i efekty praktyczne, które sprawiają, że z dużą łatwością można wsiąknąć w ten świat. Słabsze tempo raczej nie zniechęca, bo opowieść pozostaje wielowarstwowa i angażująca, a serial cały czas trzyma się właściwego podejścia do tej opowieści. Nie próbuje być czymś więcej, ani czymś całkowicie innym – zgrabnie łączy największe zalety serii oraz gatunku. Oby tak dalej.

(256)