Samsung S85F TEST: QD-OLED, 4x HDMI 2.1 i jasny HDR. Czy to najlepszy tani OLED 2025 roku?

Matryca i zalecane ustawienia

Koniecznie kliknij i przeczytaj też artykuł o matrycach: „IPS VS VA CZYLI KTÓRĄ MATRYCĘ WYBRAĆ”

Matryca

A teraz informacja, która dla wielu z Was będzie najważniejsza – dotyczy ona samej zastosowanej matrycy! Jeśli śledzicie telewizyjny rynek, wiecie, że Samsung lubi “mieszać” matryce w tym samym produkcie w zależności od rozmiaru i regionu. Testowany przez nas 55-calowy wariant S85F został wyposażony w autorską matrycę QD-OLED produkcji Samsung Display. To jest absolutna rewelacja! Ta przełomowa technologia jeszcze kilka lat temu trafiała wyłącznie do topowych, najdroższych flagowców, a Panom z Samsunga od telewizorów jakimś cudem udało się upchnąć ją do najtańszego OLED-a w swoim portfolio na ten rok! Co to oznacza? Matryca QD-OLED wykorzystuje kropki kwantowe (Quantum Dots), które są wzbudzane przez niebieskie światło. Dzięki temu kolory generowane są bezpośrednio przez same kropki, co daje niesamowite nasycenie barw, szczególnie przy wysokiej jasności, i powoduje, że obraz jest po prostu oślepiająco żywy w porównaniu do klasycznych paneli WRGB (WOLED) konkurencji. Warto zapamiętać: końcowa litera ‘FAU’ w nazwie modelu S85F na 55-calowym wariancie (przynajmniej z naszego testu) oznacza właśnie ten przełomowy panel QD-OLED.

Typy matryc użyte w konkretnych przekątnych modelu S85F:

Matryca QD-OLED – 55″ (końcowa litera ‘FAU’ w nazwie modelu)

Matryca WOLED – 65″, 77″, 83″

Zalecane ustawienia obrazu Samsung S85F

Porozmawiajmy o tym, co widzimy na ekranie po pierwszym włączeniu. Najważniejsza rada z naszej strony brzmi: natychmiast zmieńcie domyślne ustawienia! Prosto z pudełka dostaniecie tryb Eco, który niestety w kwestii samej jakości obrazu wygląda bardzo słabo – jak na każdym innym telewizorze. Jest on zrobiony tak naprawdę tylko po to, aby zadowolić Unię Europejską i spełnić wyśrubowane normy związane z etykietami energetycznymi. Nasze polecane ustawienia to przede wszystkim tryb FilmMaker Mode (lub Kinowy), który zbliża kolory do ich referencyjnej wartości. Po jego ustawieniu, warto jeszcze pobawić się autorskim upłynniaczem ruchu, tak aby dostosować płynność generowanego obrazu do własnych preferencji. To klucz, aby wyeliminować ewentualne zacięcia bez popadania w nienaturalny efekt teatru. Co do trybu Żywy (Dynamiczny), to właściwie nie będziemy się wypowiadać, bo znacie nasz do niego stosunek. To raczej tryb przypominający pokaz jasności i nasycenia rodem z elektromarketów – kolory są tam tak agresywne, że w zasadzie wypala oczy w nieprzyjemny sposób, a o wiernym odwzorowaniu barw nie ma mowy.

(14207)