Serial “Rooster” na HBO Max – Steve Carell w życiowej formie! RECENZJA

Gwiazda “The Office”, Steve Carell, powraca na mały ekran. Czy warto dla niego oglądać nowy serial “Rooster”?

• ZOBACZ TEŻ: Co oglądać w tym tygodniu? Nowości Netflix, Apple TV, Prime Video
  

Serial “Rooster” na HBO Max – warto oglądać? Recenzujemy

Greg Russo (Steve Carell) to bestselerowy autor pulpowych kryminałów, których tytułowy bohater – detektyw Rooster – jest synonimem macho-fantazji. Problem w tym, że Greg nie ma z tym wizerunkiem wiele wspólnego. Jest po rozwodzie, zagubiony i nieco dryfujący przez życie, gdy dowiaduje się, że jego córka Katie (Charly Clive), profesor historii sztuki na fikcyjnym liberalnym college’u Ludlow w Nowej Anglii, właśnie odkryła zdradę swojego męża Archiego (Phil Dunster). Greg wymusza na sobie zaproszenie na uczelnię jako pisarz-rezydent i zaczyna nieudolnie, choć z miłości, mieszać się w życie córki.

To jest właśnie serce tej historii – nie plotka akademicka, nie romanse czy intrygi, lecz pytanie o to, co znaczy być potrzebnym przez własne dziecko, kiedy ono już dawno wyrosło. Twórcy, Bill Lawrence i Matt Tarses, przyznali otwarcie, że serial powstał z własnych doświadczeń: wszyscy trzej (Lawrence, Tarses i Carell) mają córki w podobnym wieku, które właśnie weszły w dorosłość i zaczęły odpychać ojców.

Można się więc domyślać, że dzięki własnym doświadczeniom, Carell jest znakomity. Jego Greg różni się od Michaela Scotta tym, że jest świadomy własnych potknięć: widzi, jak się kompromituje, ale mimo wszystko nie może się zatrzymać. Ta subtelna, bolesna autoświadomość sprawia, że postać jest bardziej dojrzała i może nawet bardziej komiczna niż poprzednie kreacje aktora. Scena na początku serialu, kiedy studentka pyta go wprost “dlaczego nienawidzi kobiet”, a on w odpowiedzi bąka coś niepewnie i wyznaje prawdę, nie wiedząc nawet dlaczego ją wyznaje, to jeden z najlepszych momentów tego serialu.

Phil Dunster w roli Archiego to kolejna rewelacja. Aktor, którego kojarzymy jako Jamiego Tartta z serialu “Ted Lasso”, znów wciela się w postać pełną energii. Chociaż jego bohater dopuszcza się zdrady i teoretycznie powinniśmy go za to nie lubić, trudno to zrobić, bo jego zawadiackie spojrzenie i brytyjski styl działają w każdej scenie. Z kolei Danielle Deadwyler, grająca poetkę i wykładowczynię na uczelni Ludlow, jest chyba najtrafniej dobraną osobą w całej obsadzie. Nawet jeśli twórcy nie dają jej tyle czasu ekranowego, na ile zasługuje, to każda scena z jej udziałem wnosi coś do historii, bawi lub wzrusza – po prostu na nas działa.
​
“Rooster” jest nieoczekiwanie śmieszny fizycznie – slapstick w produkcji HBO to rzadkość, ale Lawrence postawił na niego i wygrał. Bójka ojca z mężem córki, seria kłopotów z nieodpowiednim obuwiem, wielokrotne stawanie przed komisją dyscyplinarną za “politycznie niepoprawne” komentarze – to wszystko bawi. Dialogi są ostre i naturalne, a tempo jest precyzyjne. Serial momentami staje się jednak ociężały – narracja gubi impet, niektóre wątki wyglądają jak zapychacze przestrzeni między naprawdę dobrymi scenami. Kilka gagów z funkcjonariuszem policji na początku brzmi na papierze jak dowcip, ale na ekranie nie generuje emocji. Serial ma formułę i ona działa, ale dlatego, że ją znamy, czasem czujemy, jakbyśmy stali w miejscu.

Mimo, że to serial komediowy, to HBO dopilnowało, by całość wyglądała i brzmiała jak należy. 4K to oczywiście standard, a Dolby Vision – w przypadku takiej produkcji – może nam tylko pomóc w uwiarygodnieniu całej historii. Nie ma tu efektów specjalnych, wyjątkowych scen, lecz samo życie. Podobnie z dźwiękiem – odgłosy kampusu, echa na korytarzach i tak dalej, brzmią naturalnie i realistycznie, ale nie przesadzono z uprzestrzennieniem ścieżki audio. Może i dobrze, bo to wyrwałoby nas z pewnego rytmu oglądania, ale życzylibyśmy sobie odrobinę większego wykorzystania dodatkowych kanałów poza centralnym.

“Rooster” to serial pełen sprzeczności i właśnie dlatego trudno go jednoznacznie ocenić. Z jednej strony mamy Carella w formie życia, obsadę bez słabych ogniw i dialogi, które brzmią jak prawdziwe ludzkie rozmowy. Z drugiej strony serial zbyt często gra bezpiecznie. Tam, gdzie powinien ryzykować, wybiera łatwiejszą drogę. Kilka pobocznych postaci pojawia się, błyszczy przez chwilę i znika, jakby scenarzyści zapomnieli, że je stworzyli. Tempo potrafi się rozłazić dokładnie wtedy, kiedy budowane napięcie powinno eksplodować mocną sceną.

Jest tu coś ciepłego, autentycznego, prawdziwego i chyba głównie dlatego warto wracać do oglądania “Roostera”. Ale nie jest to na pewno serial dla wszystkich.

Zobacz więcej:

• Na HBO Max wszedł GENIALNY serial. Świetne oceny i wielkie zainteresowanie od samego początku!
• To jeden z najlepszych serialowych horrorów ever! W Polsce na HBO – właśnie pokazali zwiastun 4. sezonu
• Wybrano najgorsze filmy 2025 roku. Rozdano Złote Maliny!
• HBO Max ma nowy hit! Oto najchętniej oglądany serial komediowy ostatniej dekady!
• Dramat, o którym mówi świat, wreszcie w Polsce! Seans wysokich lotów na weekend

(0)